Pazartesi, Eylül 28th, 2009
eylül bitiyor, ne kötü…
Salı, Ağustos 4th, 2009
mevsimlerden sonbahar bağ bozumu iklim şarap
yapraklar yeni düşmüş yüreğimde ince sızı
teselli eder beni karafakim dolu rakı
izmirde gurup vakti nikriz zeybek çalar..
Salı, Temmuz 28th, 2009
Gazetelerde 3. sayfaya haber olmak çok kolay bişey.
Gerekli malzeme;
1 adet ev sahibi,
1 adet kiracı.
o kadar.
Salı, Temmuz 28th, 2009
web 2.0 manyağıyım. Twitter’ın şu başarısını anlayamayışım, ilk okul 5 teki çocuğun çarpım tablosuna mal mal bakışından farksız…
Salı, Temmuz 7th, 2009
Last.fm’de birçok kez rastlamıştım aslında bu fotoğrafa. Hem sanatçı olarak, hem bazı kullanıcıların profillerinde yorumlarda.. Dikkat çekici ve akılda kalıcı bir çizim olsa da zahmet edip dinleme gereği duymamıştım. Halt etmişim.

Nasıl olduysa girdim bu sefer MySpace sayfasına
Nasıl anlatsam bilemiyorum. Sözlerden mi başlamalıyım, müzikten mi, amatör kaydın insana verdiği huzurdan mı, bende bıraktıklarından mı… 90′larda çocukluğunu geçiren, türk pop müziği dinleyen, o müziğin nerelerden bugünlere geldiğini bilen ve takip eden biri olarak; beni alıp o yıllara götüren, o duru sesiyle kalbimin en derinlerine işleyen Mabel… Uzay Heparı’ya olan saygısı ve özlemi bile neden sende çok şey bulduğumun özetidir.
Şüpheli Şarkının Şairi, ve Arafta’yı dinleyip kendinizi bırakın.
Çarşamba, Haziran 10th, 2009
yapış yapış olmaya başladığın an yaz gelmiş demektir. odaklanma problemi, kendini bilmezlik, yorgunluk, bitkinlik vb belirtiler gösteriyorsa bünye, yapılacak şey bellidir;
hemen bir uçak bileti alınır, izmire kaçılır. oo ye
Pazar, Nisan 19th, 2009
From nowhere, a Cheshire cat appeared in the tree and asked Alice, “Can I help you?”
Alice said, “Yes please. I’m lost and need to know which road I should take.”
The Cheshire cat asked, “Where are you going?”
Alice said, “Gee, I don’t know!”
“Well,” said the Cheshire cat, “then it doesn’t matter which road you take.”
Cuma, Nisan 17th, 2009
en son ne zaman yüzdü plastik ördeğin
köpüklerin içinde kendini görünmez sanırken
benim kurşun askerim yaralı, pencere önünde
oynamayı bıraktı, pilli robotlara yenilince
sonra da dans edelim, modern adımlarla
en son ne zaman taç yaptın çiçeklerden
patikalarda dolanıp kendini prenses sanırken
güzel dudaklarına gülüşler zımbala
ben kalbimin üstüne bir çiçek dikerim
sonra da dans edelim…
© Ömürden’den | Powered by WP 2.0.5. | Tree by Headsetoptions a minimal theme based on HyperBallad | Ingredients: XHTML + CSS | Top