Pazar, Aralık 20th, 2009
istanbul hatırası
Haftada bir gün, aynı yerde, aynı zamanda ayvalık tostu yemekteyim. Çok hoşuma gidiyor. Çok güzel bir rutin.
Haftalardır yapmak istediğim bi çok şeyi yapamıyorum. Zaman beni resmen ezdi. Ama az kaldı.
“En son ne zaman 12 saat uyudum hatırlamıyorum” dediğimin ertesi günü 13 saat uyudum. Çok mutluyum.
Haftalardır Mabel Matiz dinliyorum. Başka da bişey dinlemek istemiyorum. Bundan dolayı da mutluyum.
Haftalar çok çabuk geçiyor.
Haftalar..
Hiç unutmadığım tarihlerin artık hiçbirini hatırlamıyorum. Ne kadar güzel, ne kadar acı.
İzmir’i özledim.
on Pazartesi, Aralık 21st, 2009 at 08:08:
Tarihleri unutmak, bana da acı veriyo zaman zaman. Daha mı az önemsiyoruz yoksa bu koşturma içinde gerçekten mi unutuyoruz, orası meçhul işte.
Biz de seni özledik ;)
on Pazartesi, Ocak 11th, 2010 at 10:26:
lozan tostçusunda yiyelim bir gün de, ben arada orada yiyorum. baya seviyorum.
izmir’e geldiğin bir vakit olur bu haliyle.
bir tarih verirsen gelmek için, unutmam da ;)
on Pazartesi, Ocak 11th, 2010 at 10:29:
lozan tostçusu neresi ki? bilmiyorum ben :)
tarih belli değil, ama gelmek istiyorum. gelmem lazım.